En zo is het allemaal begonnen:
In het gebouw van de Teekenschool is in 1964 de studentenclub begonnen. Dat was een zaal met pingpongtafels en je kon schaken, dammen of kaarten. De studentenclub bestond toen uit Sanctus Petrus voor mannen en Sancta Petra voor de vrouwen en die waren beide weer onderverdeeld in junioren en senioren. Ik was net 15 jaar toen ik als junior-bestuurslid werd gekozen en ging met een groep actieve en creatieve mensen aan de gang om de saaiheid te bestrijden. Zo vonden we een luik in de vloer van een zij-zaaltje, dat de ingang naar de kelders was. Om kort te gaan hebben we toen de eerste kelder uitgeruimd ( er lag een meter hoog papier en er huppelde een pad rond) gepoetst en geverfd, een barretje van sloophout getimmerd, iemand bracht een pic-upje mee, de ander had singeltjes van de Rolling Stones( Congratulations en de Last Time) en niet onbelangrijk : er werden meisjes uitgenodigd ! Terwijl de senioren boven stonden te pingpongen hadden de junioren de grootste lol in hun keldertje. Dat kon niet lang goed gaan, dus even later was er een veel grotere kelder verbouwd waar alleen senioren in mochten! Dat leidde weer tot protesten van de junioren en uiteindelijk werd de kelder toegankelijk voor iedereen, ook voor de meisjes. Ik was toen al geen bestuurslid meer, want bij baanbrekend werk moeten koppen rollen, en dat was dus de mijne. Ben wel lid gebleven, maar wat de inschrijving betreft was ik dus bestuurlid in 1964 en 1965. Ik heb nog een artikel uit de Phoenix van Oktober 1964 en foto's uit 1964 van het kamp in Epe, het Sinterklaasfeest en de Top of flop-avond in de zaal van de Teekenschool, Kijk maar even in het fotoalbum aan het einde van mijn verhaal.
Bij zo'n scouting-achtig kamp werd de groep verdeeld in patrouilles van 4 man die sliepen in een tent en op houtvuur kookten. De week werd gevuld met allerlei opdrachten, zoals speurtochten te voet en met de fiets, om punten te scoren voor de eind-overwinning. Ook waren er punten voor orde en netheid en voor de kwaliteit van het eten (er kwam elke dag een staflid eten) en op de slotdag moest elke patrouille een voorstelling geven. Ik had van huis een paar zelfgemaakte marionetten-poppen meegenomen, waarmee we een schandaleus stuk konden opvoeren, dat hoog scoorde, met name toen bleek dat een van de poppen een prostituee was. Onvergetelijk was de HUDO( Houdt Uw Darmen Open) , een stinkende poepdoos waar je privacy werd gewaarborgd door jute lappen. Ook zie ik Jean Lemmens nog in een greppel liggen nadat hij fietsend met losse handen een zak kersen probeerde te eten en de weg opeens omlaag ging, en dat terwijl hij beide armen al in het gips had na een val uit een pruimenboom. Ik heb trouwens nooit meer zo lekker gekookte aardappelen met capucijners en speklapjes gegeten als toen. En iedereen kwam thuis met buikpijn...........van het lachen dus.
Twee foto's zijn van de Top of Flop-avond. Zo'n avond was vooral een reden( smoesje) om meisjes uit te nodigen( zie foto). Ik had drie plaatjes gekocht : Do wah diddy diddy van Manfred Man, Bread and Butter van de Newbeats en Oh Mona Lisa van Jimmy and the Rackets. Net als op televisie met Herman Stok was er een strenge jury( zie foto) die alle muziek onder luid gejoel van het publiek afkraakte. Vervolgens werden de drie singeltjes de hele avond grijs gedraaid op mijn draagbaar pic-upje en er werd uiteraard gedanst.
Dan ook nog foto's van het Sinterklaasfeest 1964. Ik was de Sint en had mijn mijter zelf gemaakt evenals de baard van watten, een witte jurk had ik als misdienaar kunnen lenen van de deken en met een oude gordijn als mantel was ik klaar. Pieten waren o.a. Sef Roebroek en Mary Willems. Ik werd bij gebrek aan een paard, binnengereden in een kruiwagen. Op de foto's zie je een bezorgde moderator Bitsch in gesprek met Frans de Kok, want er waren meisjes uitgenodigd ( je moest een reden hebben). Na wat slap geouwhoer ging men snel over tot het echte doel : dansen met de meiden ! Zie de foto's als bewijs van het begin van het zedelijk verval door die vermaledijde bietmuziek.
Ook nog leuk om te weten, er was geen bier, alleen maar cola en limonade!
Wil Bastiaens