Het 50 jarig bestaansfeest van Sanctus Petrus in 1974 en Joost de Draaier
Het dagelijkse bestuur van het Kelderke gaf aan Karel Jacobi en mij het vertrouwen voor de organisatie van het feest. Dus we gingen met veel enthousiasme aan de slag. We wisten een volle week activiteiten en optredens te organiseren. Van een Limburgse avond (jaarlijkse traditie) tot een optreden van Long Tall Ernie and the Shakers. Een Belgische avond met Ferre Grigniard, bekend van het nummer “What shall we do with the drunken sailor” (het lijflied van velen onder ons). En van een spectaculaire act door een Fakir Sjang tot het hoogtepunt van het feest neerlands beste discjockey in die jaren, niemand minder dan Joost de Draaier. Buitenshuis werd een bijzonder ralley gehouden waarin de deelnemers met de meest vreemde voertuigen moesten verschijnen en een route door de stad moesten volgen.
In de schouwburg draaide de op dat moment meest spraakmakende film Borsalino omdat hier ook leden toegang hadden. De ultieme wens van de dj’s was natuurlijk het binnen halen van Joost de Draaier, in die dagen een icoon op de radio en een voorbeeld voor iedereen in de wereld van de vinylplaat. Joost de Draaier begonnen bij de piratenzender Radio Veronica draaide na een kort avontuur bij Radio Noordzee in die tijd bij het pas opgestarte radioprogramma Hilversum 3, nu Radio 3, nadat alle piratenzender bij de wet waren verboden, met het programma Joost Mag Het Weten. Hij was de bestbetaalde dj. En dat hebben we geweten. Per telefoon zocht ik contact met Joost de Draaier en vroeg hem of hij buiten de studio nog actief was. Nou, nee, eigenlijk niet veel meer, zei hij. Op mijn vraag, waarom niet, antwoordde hij dat hij veel te duur was. Ik zei, wat bedoel je met veel te duur? En hij antwoordde, nou dat moet duizend gulden per uur schuiven. Ik zei tegen Joost, dat gaan wij voor je regelen! Na een uur met de toenmalig voorzitter van het Kelderke, Wim Leentjens, te hebben gesproken over deze bijzonder artiest, zei Wim: “ es geer denk dat ’t goud is veur ’t Kelderke, dan laot met gaon” , en ik kreeg de toestemming om Joost de Draaier voor twee uur!! te contracteren voor een exclusief optreden tegen een gage van twee duizend gulden, schoon in het handje (in 1974 !!) . Die avond was de Teekenschool te klein voor alle bezoekers. In zijn programma op de maandag na het legendarische optreden droeg Joost de plaat van Bachman Turner and Overdrive, You ain’t see nothing yet, op aan iedereen van het Kelderke uit Sittard. We waren dus wereldberoemd. Tijdens de tentoonstelling in de Teekenschool is de originele poster te bewonderen van de programmering van de feestweek.
Ger Schulpen