't Kelderke Sittard


 

Leuke herinneringen:

 

Als ik het stuk van Jos lees komen nog een paar leuke herinneringen boven.

Ron (Soppegruin) Dieteren kreeg het  regelmatig voor elkaar om op maandag naar de Klatsjavonden te komen met verwondingen links en rechts, maar voornamelijk aan zijn voorhoofd. Dit had dan vaak een relatie met iets te veel Cola op zondagavond en vervolgens op de fiets naar Geleen. Dan kwam hij dus meestal “eine stjoeprandj taege” (wae leck die denger dao auch neer). Dat leverde hem dus op een gegeven moment als tweede bijnaam “Stjoeprandj” op. Als Klatsjteam hebben we toen als eerbetoon een stoeprand onder het raam in het klatsjlokaal ingemetseld. Daarvoor moesten we wel eerst de halve muur slopen, maar dat ding heeft er nog ettelijke jaren ingezeten (zeer tot ongenoegen van Wim Leentjes). Die stoeprand had ook nog een praktische functie want je kon er makkelijk 6 glazen bier op zetten.

Ook had Lei Jannes nog wel eens rare dieet gewoontes. Zo was hij een tijd lang in de ban van de mandarijnen. Gingen er dus zo’n stuk of 20 van die dingen in  tijdens zo’n klatsj avond en op een gegeven moment was het natuurlijk niet meer te harden in dat hok beneden.  

Op een gegeven moment hadden we ook een nieuwe druk techniek ontdekt, Zeefdrukken. Vlgs mij had Grignion Schmeits zich daarin gespecialiseerd. Maar in het begin zat de verf overal (en vooral op Grignion) maar nauwelijks op de affiches. Paul Nieuwenhuis vond dat maar niks, die hield het liever bij de oude stencil machine (“kiek oet mit die moedervelle !!”), alhowel hij dan ook altijd met behoorlijk zwarte poten rondliep.

Paul was overigens ook een zeer bedreven verbouwer. Tijdens een van de verbouwingen werd besloten om de disco aan te passen. Paul vatte dat wel heel letterlijk op en ramde de halve disco, inclusief de hele entree naar de dansvloer eruit. We hebben toch nog behoorlijk moeten doorwerken om de boel weer op tijd klaar te hebben. Ik geloof dat Math Wijshoff daar nu nog slecht van slaapt.

Wat me ook nog bijstaat is de “open riooldag”  toen onze vriend Rinus van het Bunkerke het afgewerkte frituurvet in het riool gemikt had. Hele programma naar de filistijnen, maar wel enorm leuke stukjes in de Klatsj.

(Volgens mij moeten er nog wel een paar hilarische “Tusseninterjecties” over te vinden zijn).

 

Frank Aerts

Make a free website with Yola